Search

Opiniestuk: The Hunger Games



Sinds mijn prille kindertijd heb ik wellicht de halve wereld gek gemaakt met mijn constante vraag " waarom ? "


Waarom dit, waarom dat. De povere uitleg stelde mij zelden tevreden. Ik bleef doorvragen. Zo gemakkelijk geraakten ze van mij niet af.


Mijn aanhoudende honger om alles te weten over alles heeft ertoe geleid dat ik al op jonge leeftijd ben beginnen lezen. Naast de obligate stripboeken greep ik in de bibliotheek steeds vaker naar zware kleppers waarvan de dame aan het loket moet gedacht hebben dat ze voor mijn vader of moeder bestemd waren, maar alleszins niet voor die kleine pagadder die voor haar stond.


Ik heb boeken verslonden en veel geleerd maar nooit genoeg.


Het vragen stellen is altijd gebleven. Omdat ik wilde begrijpen. Ik MOEST begrijpen. Ik kon het onderwerp niet los laten tot ik er alles over wist.


" Wijsneus " zeiden ze dan, of " daar is ze weer ".


Ik heb nooit begrepen hoe leerlingen in de klas als makke schapen achter hun schoolbank konden zitten luisteren naar de leerkracht zonder vragen te stellen. Ze noteerden ijverig - met vulpen en lat in de aanslag - wat de leerkracht vertelde terwijl voor mij noteren van ondergeschikt belang was. Ik heb een olifanten geheugen. Ik onthoud alles. Ik dacht na over wat er gezegd werd, terwijl het gezegd werd en als het niet duidelijk was stelde ik vragen. Tot vervelens toe.


In latere bestuursvergaderingen of meetings in het kader van mandaten die ik uitoefen is het nooit anders geweest. Ik heb me al onnoemelijk vaak ingehouden, letterlijk de lippen op mekaar geklemd om ego's in het spreekgestoelte niet tegen de borst te stoten met de vragen die in mijn hoofd rond dwarrelden.


Weten. Alles weten. Zoveel mogelijk lezen en bestuderen.


Lagere school, middelbare school, universiteit, post-universitair onderwijs, muziekschool, duikopleidingen, vliegopleidingen, kokschool, imkeropleiding.... rapporten, wetenschappelijke studies, officiële stukken, reportages, documentaires en het zaligmakende internet, de grootste bibliotheek ter wereld.


Mijn eeuwige honger naar kennis stopt nooit.


Graven, zoeken, analyseren, beoordelen, nog meer graven.


Bewijzen verzamelen en er iets mee doen is mijn beroep geworden.

Het heeft me geen windeieren gelegd. Deze wandelende bibliotheek heeft al velen vooruit geholpen. Hun leven beter gemaakt.


Eigenaardig genoeg heb ik diezelfde nieuwsgierigheid niet wanneer het gaat over mensen. Wanneer ik iemand ontmoet stel ik weinig of geen vragen. Soms wordt dit ervaren als een gebrek aan interesse maar dat is het zeker niet. Het is respect. Ik respecteer hun eigenheid en hun privé leven en heb altijd de levensfilosofie aangekleefd dat als ze mij iets willen vertellen, iets met me willen delen, ze dat wel uit zichzelf zullen doen, zonder dat ik het vraag. Op zijn tijd. Wanneer zij er klaar voor zijn.


Ik zal ook nooit schuiven of kasten open trekken bij een ander om te zien wat er in zit of ligt. Dit soort van nieuwsgierigheid heb ik ook niet en valt trouwens onder de noemer van goed fatsoen. Je doet het niet.


Ben ik een nerd dat ik constant alles over alles wil weten ? In de ogen van diegenen die hun kennis halen van " den tv " en hardop verkondigen dat ze goed geïnformeerd zijn misschien wel ja, maar daar lig ik niet wakker van. Zalig zijn de armen van geest denk ik dan maar.


De afgelopen 11 maanden is alles wat ik weet echter steeds meer op losse schroeven komen te staan. Er zijn nieuwe mensen op mijn pad verschenen die het licht hebben doen schijnen in een donkere tunnel en die mij de weg getoond hebben naar een duistere wereld die ik niet kende terwijl ze er altijd is geweest. En met altijd bedoel ik niet de tijdspanne dat ik op deze aardkloot rond loop, maar sinds ruim 3.500 jaar. Mogelijks nog veel langer.


Onze geschiedenis is volledig vervalst. Dat weet ik nu met zekerheid. De bewijzen zijn overweldigend. Vreemd dat ik het nooit heb beseft want de waarheid heeft me voortdurend in het gezicht gestaard.


Ik spreek bewust over " niet beseft " want mijn opmerkzame geest heeft het wel gezien en er vragen over gesteld maar er nooit een verklaring voor gevonden. Het viel onder de noemer van " de mysteries van de wereld "


Zo heb ik tijdens vluchten al vaak door het raampje gekeken en mij afgevraagd waarom er niet de minste kromming is aan de horizon, wat materieel onmogelijk is wanneer men weet dat de aarde naar verluid een diameter heeft van amper 12.756 km.


Op de hoogte waarop de burgerluchtvaart gewoonlijk vliegt ( 12 km ) heb je een zeer wijd beeld over de aardoppervlakte en zou je in principe een sterke kromming moeten zien, maar... die is er niet. Tiens, dat is raar.


De aarde draait in onze contreien aan een snelheid van 1.050 km per uur rond haar as en simultaan aan een snelheid van 107.600 km per uur rond de zon. Waarom voelen wij daar niets van ?


Op aarde is er 1 miljard 400 miljoen km3 water. Volgens de heersende theorie wordt het water op aarde naar beneden gedrukt door de zwaartekracht. Maar, hoe komt het dan dat vogels kunnen vliegen, ballonnen opstijgen en pluimen rond dwarrelen in de lucht ?


Als de zwaartekracht zo'n gigantische hoeveelheid water naar beneden kan drukken, hoe komt het dan dat wij onze armen hun opheffen in de lucht en überhaupt recht kunnen staan? Dat kan toch niet enkel liggen aan het soortelijk gewicht ? Is de zwaartekracht selectief ? Wel voor dit maar niet voor dat ?


Hoe is het trouwens mogelijk dat al het water grosso modo op zijn plaats blijft ( getijden niet in acht genomen ) terwijl de aarde zo snel rond haar as en rond de zon draait ? Als je tegen een natte tennisbal klopt, vliegt al het water er tijdens het traject uit. Hoe kan dit ?


Hoe hebben de Inca's massieve granietblokken van wel 400 ton/stuk naar de top van Machu Pitchu kunnen verslepen ? Er is geen graniet in de wijde omgeving. Waarom zijn de deuren in oude paleizen en kathedralen zo enorm groot ? Met welke technologie hebben ze in de 17de, 18de en 19de eeuw overal ter wereld zoveel mastodont gebouwen in graniet, marmer en andere edele stenen gebouwd en stenen perfect glad kunnen polijsten ? Al die perfecte marmeren ornamenten en sculpturen gemaakt ? Enz... enz...


Vragen, vragen, vragen. Geen antwoord.


Vandaag is mijn ontdekkingstocht ten einde. Ik zit op de bodem van de " rabbit hole". De reis is overweldigend leerrijk geweest.


Het was een shock te ontdekken dat niets, maar dan ook niets, van wat ik ooit geleerd heb waar is, alles anders is dan voorgesteld en we sinds mensenheugenis in één grote leugen leven.


Verbijsterd dekt de lading niet wanneer ik denk aan hoe lang al en door hoeveel mensen, instanties en organisaties alle volkeren bedrogen worden. Het bedrog over alles wordt ons ingelepeld vanaf de geboorte en overgedragen van generatie op generatie. Vreemd want het heeft geen enkele toevoegde waarde. Het kan hoogstens beschouwd worden als " brood en spelen". Om ons bezig te houden, te animeren op een andere manier dan louter via films waar ons soms - nota bene - de waarheid getoond wordt, open en bloot, een waarheid die zo mindblowing is, dat we ze af doen als een onmogelijke fantasie.


Weten geeft rust en inzicht. Ik kijk nu op een andere manier naar onze wereld. De waarheid is vele, vele malen, beter dan de leugen.


Het is precies daarom dat onze geschiedenis vervalst werd er er jaarlijks duizenden miljarden gespendeerd worden aan het in stand houden en verder cultiveren van de big lie.


Het verleden kan helaas niet meer ongedaan gemaakt worden maar er is een toekomst, onze toekomst en die zal beter zijn.


De waarheid heeft haar rechten.


Wat we de komende tijd zullen zien zijn de laatste stuiptrekkingen van een vergane glorie. Het is over en uit.


Verlies dus de hoop niet. Wat ik van meet af aan gezegd heb zal gebeuren : we gaan naar een nieuwe mooiere wereld.

22 comments

Recent Posts

See All