Search

Over de essentie van het leven, onze waarden, waar we voor staan, onze maatschappij

Beste vrienden,


Dank u wel voor de vele likes en fijne hartverwarmende reacties op mijn post over (on)verdraagzaamheid.


Met jullie goedvinden wil ik nu graag nog een stap verder gaan. Het " probleem " is nl veel groter dan de onverdraagzaamheid die zichtbaar is aan de oppervlakte. Dit gaat over de essentie van het leven, onze waarden, alles waar we voor staan, de fundamenten van de maatschappij.


Deze post is bedoeld voor iedereen in deze community tot ver daarbuiten. Deel het zoveel mogelijk met familie, vrienden, collega's, buren en zelfs volstrekt onbekenden en vraag hen om er even over na te denken. (Lees verdere onder de illustratie)


Ik heb het afgelopen jaar duizenden berichten ontvangen. Persoonlijke verhalen. Het ene nog schrijnender dan het andere. Veel pijn en verdriet, gevoelens van wanhoop en eenzaamheid.

En elke keer opnieuw stel ik mij de vraag hoe het in godsnaam mogelijk is dat :

- ouders ( vader, moeder of beiden ) alle contact met hun kind(eren) verbreken, de telefoon niet meer opnemen, zelfs op feestdagen zoals een verjaardag geen kaartje meer sturen OF verzeild zijn in een uiterst conflictueuze relatie met hun kind(eren ), enkel nog ruzie maken, roepen en schelden waarbij er soms zelfs slagen vallen ... omwille van een verschillend idee over het virus, de maatregelen en/of vaccinatie.


- koppels ( getrouwd, samenwonend of in relatie ) hun relatie verbreken OF binnen het gezin kampen ontstaan die op uiterst conflictueuze voet met elkaar omgaan, niet meer met elkaar praten en alleen nog maar ruzie maken met soms huiselijk geweld als toemaatje .... omwille van een verschillend idee over het virus, de maatregelen en/of vaccinatie.


- kinderen hun ouders, grootouders, broers en zussen al een jaar niet meer kussen en knuffelen uit angst om besmet te geraken; gillen dat ze afstand moeten houden als een familielid toenadering zoekt, hun ouders constant verwijten maken omdat ze dit of dat niet (goed) doen, normale communicatie niet meer mogelijk is, de atmosfeer constant geladen is en de paranoia zo groot dat zelfs een gezellig samenzijn in gezinsverband er niet meer in zit ... omwille van een verschillend idee over het virus, de maatregelen en/of vaccinatie.


- broers, zussen en andere familieleden niet meer met elkaar spreken OF op uiterst conflictueuze voet met elkaar omgaan, geen normaal gesprek meer kunnen voeren over eender welke aangelegenheid, er altijd verwijten doorsijpelen ... omwille van een verschillend idee over het virus, de maatregelen en/of vaccinatie.


- vrienden sinds lange datum vriendschappen zonder meer opblazen of, hun vriend(in) overladen met scheldwoorden en grove beledigingen., vrienden blokkeren op FB of regelrecht tegen hen in de aanval gaan op social media ..... omwille van een verschillend idee over het virus, de maatregelen en/of vaccinatie.


- collega's die voorheen gemoedelijk mekaar een klopje op de schouder gaven, goed overeen kwamen, nu elkaar volledig uit de weg gaan, achter de rug of in het gezicht kwaad spreken over een collega, smalende, snijdende, gemene en beledigende opmerkingen maken, klikken of mekaar verraden .... omwille van een verschillend idee over het virus, de maatregelen en/of vaccinatie.


- buren die voorheen goed met elkaar overeen kwamen de andere buurtbewoners in de straat verklikken en verraden, hen met de nek aankijken, alle communicatie verbreken... omwille van een verschillend idee over het virus en de maatregelen.


- zoveel mensen op social media ontzettend grof, bot, agressief, kwetsend en denigrerend reageren op bepaalde posts die niet in de lijn liggen van hun eigen gedachtengoed over het virus en de maatregelen.


Is een verschillend idee over het virus, de maatregelen en/of het vaccin de moeite waard om de band tussen ouder en kind ( of omgekeerd ) kapot te maken ?

Aan de ouder(s) zeg ik : het is verdomme uw kind, de persoon die u altijd het meest dierbaar is geweest, uw eigen bloed! Dat is toch belangrijker dan eender wat anders ? Aan het kind zeg ik : het is verdomme uw ouder, degene die u verwekt heeft, altijd alles voor u gedaan heeft en onvoorwaardelijk van u houdt ! Dat is toch veel belangrijker dan een virus ?

Je hebt maar één vader en één moeder; dat moet je koesteren als het mooiste geschenk. Grootouders overigens ook.


Is een verschillend idee over het virus, de maatregelen en/of het vaccin de moeite waard om een liefdesrelatie aan diggelen te slagen en mekaars hart uit te rukken ?

Aan koppels zeg ik : jullie hebben altijd lief en leed met elkaar gedeeld, veelal samen kinderen verwekt, samen een huis gebouwd, allerlei stormen doorstaan, andere ziektes en aandoeningen overleefd. Waarom maken jullie elkaars leven nu tot een hel omwille van een verschillende mening ?


Is een verschillend idee over het virus, de maatregelen en/of het vaccin de moeite waard om een jarenlange vriendschap op te blazen ? Aan hen zeg ik : jullie hebben samen zoveel dingen meegemaakt; leuke en minder leuke dingen, veel gelachen en plezier gemaakt; samen zoveel herinneringen opgebouwd in goede en in kwade dagen, mekaars steun en toeverlaat geweest, de diepste geheimen gedeeld. Is dat van geen tel meer ? Is je vriend(in) een vijand geworden omdat hij/zij een andere idee heeft over de kwestie ?


Aan broers en zussen, collega's en buren, zeg ik net hetzelfde.

Denkt u dat u de draad terug zal kunnen opnemen waar u ze voor corona hebt laten liggen als u nu iedereen die een ander idee heeft over het virus, de maatregelen en/of het vaccin, de duivel aandoet, extreem gemeen bent, lelijke dingen zegt ?


Introspectie is heel confronterend maar wel noodzakelijk.

Velen zijn er zeker van dat de wereld binnen afzienbare tijd zal hervatten. Nog een paar weken, hoogstens een paar maanden.

Hoe moet het dan verder ? Iedereen vrij en blij ? Alles terug als vanouds? De economie draait weer, we mogen weer ons eigen ding doen, we vergeten wat er gebeurd is, zand erover ?

Zo werkt het niet. Alles wat gezegd is, is gezegd en kan u niet meer ongedaan maken, tenzij u meteen herstelt met een welgemeende sorry. De wonde die u moedwillig hebt geslagen zal wel helen maar het litteken gaat nooit meer weg. De ander zal zich voor de rest van zijn/haar blijven herinneren wat u hebt gezegd en gedaan (of niet gedaan ). Het zal nooit meer hetzelfde zijn.


En wat als we niet terug gaan naar het oude normaal? Wat als al die " complotgekkies " gelijk hebben en het van kwaad naar erger gaat, wij een nummer worden in een totalitaire staat, van de ene in de andere lockdown sukkelen omdat de vaccins niet blijken te werken tegen de nieuwe mutaties of erger, nieuwe infectieziekten veroorzaken ? Wat als er voedselschaarste zou ontstaan of godbetert een derde wereldoorlog ? Het zou dom zijn om geen rekening te houden met al die mogelijkheden. We weten vandaag niet hoe de dag van morgen er zal uit zien. Er kan van alles gebeuren dat wij op dit moment totaal niet verwachten. Corona is ook geheel onverwacht op ons hoofd gevallen, toch ?

Hoe moet het dan verder ? Hebt u daar al eens bij stil gestaan ?

U zal in dat geval uw familie, vrienden, co

llega's en buren meer dan nodig hebben maar... dat zal niet meer kunnen want ... u hebt met hen gebroken, ze de rug toegekeerd of de relatie is door de aanhoudende conflicten zo verzuurd geraakt dat u niet meer op hen kan rekenen.

In beide scenario's komt u helemaal alleen te staan. Is dit wat u wil ? Neen toch ?


Maak de band die bestaat met uw familie, geliefden, vrienden, collega's en buren niet kapot omwille van een verschillende mening. Het is het niet waard. Niets is het waard om zo iets kostbaar, dat meteen ook de hoeksteen is van de maatschappij, teloor te laten gaan voor een tegengestelde opinie.

Wees lief voor elkaar. Zie mekaar graag. Heb begrip voor elkaar. Het gaat uiteindelijk maar over een mening over " iets ". Die mening kan verschillen. So what ? Laat ze denken wat ze willen.

Aanvaard wat u niet kan veranderen. Stop de slopende discussies.

Laat iedereen in zijn waarde ongeacht wat ze denken of geloven. Wees verdraagzaam en laat de verbondenheid primeren. Zonder die verbondenheid hebben we niets meer.

Onverdraagzaamheid, onbegrip, egoïsme en onderlinge twisten maakt een volk zwak en weerloos. Wie niet beseft dat dit belangrijk is en niet begrijpt waarom ik de registers open trek en informeer of spreek over andere zaken heeft er niets van begrepen. Tempus omniat revelat.

0 comments

Recent Posts

See All